01 · Protokół warsztatowy
Zdefiniuj eksperyment — cele, ograniczenia i bezpieczeństwo
Każda sensowna modyfikacja roweru zaczyna się od pisemnej bazy, zanim przylutowany lub zlaminowany zostanie choćby jeden wspornik. Gdy pionierzy, tacy jak Étienne Bunau-Varilla, budując w 1913 roku torpedowaty Vélo-Torpille, albo zespoły pojazdów napędzanych siłą mięśni z Battle Mountain dopracowują skorupy do rekordów prędkości, sylwetka podąża za konkretnym celem liczbowym: zmniejszeniem powierzchni oporu (CdA) przy znanej prędkości bez pogorszenia prowadzenia, widoczności czy drogi hamowania awaryjnego.
Modelarstwo rakietowe daje kolarstwu przydatne nawyki — budżety masy, śledzenie środka parcia i listy kontrolne przed jazdą — ale nie upoważnia do improwizowania z pirotechniką na drogach publicznych. Jeśli modyfikacja zwiększy prędkość przelotową o 15%, twoja energia kinetyczna wzrośnie mniej więcej o 32%, co wymaga proporcjonalnej uwagi wobec średnicy tarczy hamulcowej, sztywności zacisku hamulcowego i trwałości zmęczeniowej ramy.
Hipoteza
Dodanie zdejmowanego poliwęglanowego stożka nosowego i osłony nadkola z tyłu w stalowym rowerze turystyczno-miejskim zmniejszy opóźnienie podczas wybiegu na spokojnym podjeździe 3% bez wprowadzania nerwowych odchyleń pod wpływem bocznego wiatru.
Cel obserwacji
Pięć sparowanych przejazdów wybiegiem w przeciwnych kierunkach wiatru, z użyciem skalibrowanego czujnika kontaktronowego z magnesem na kole, weryfikujących prowadzenie przy podmuchach z boku poniżej 20 km/h przed szybszymi próbami.